“اونو: فلیپ!”، مثل “اونو”ی کلاسیک بازی می‌شه ولی یه فرق کوچولو با اون داره: کارت‌هاش “دو رو” هستن؛ یعنی یه رویِ “روشن” دارن و یه رویِ “تیره”. شما بازی رو با کارت‌های روشن شروع می‌کنین ولی هر وقت که یکی از بازیکن‌ها، یه کارت “فلیپ” (چرخش) بازی کنه، هرچی کارت تو بازی و تو “دست” بازیکن‌ها هست، پُشت‌وُرو می‌شه و بازی، با کارت‌های تیره ادامه پیدا می‌کنه! کارت‌های تیره، عملیات‌های متفاوت و جریمه‌های سفت‌وسخت‌تری دارن! بازی، با کارت‌های تیره ادامه پیدا می‌کنه تا این که یه نفر، یه کارت “فلیپ” (چرخش) دیگه بازی کنه و دوباره همه‌ی کارت‌ها رو به طرفِ روشن‌شون برگردونه! خلاصه که با همین فرمون می‌رین جلو تا این که یکی از بازیکن‌ها، “دستِ”ش رو خالی کنه و “دورِ” بازی به پایان برسه… کسی که زودتر از بقیه، “دستِ”ش رو خالی کنه و از شرّ همه‌ی کارت‌هاش خلاص بشه، بر اَساسِ کارت‌های باقی‌مونده تو دست رُقبا، امتیاز دریافت می‌کنه! امتیازاتِ هر دور ثبت می‌شه و بازیکنی که زودتر از دیگران به امتیاز 500 برسه، برنده‌ی بازی می‌شه!